کودکانه هایم تمامی ندارد...

There Is No End To My Childhood

کیت
چه این جمله قشنگ بود
قشنگ از نگاهته عزیزم.

خیلی خوشحالم کردی سر زدی عزیزم =)

رمز که داری؟
گندم بانو
خب خدا رو شکر این یکی رمزدار نیست! :)
من کلا یه مدته کم‌پیدا شدم تو بیان! ولی اینکه هر بار اومدم اینجا در بسته بود عجیب بود برام! :)))

و اما پست. خیلی موافقم و منم تو این زمینه خیلی تلاش میکنم. اگه هم جایی مدیون کسی شدم سعی میکنم زود جبران کنم و حتی بیشتر از دینم جبران کنم. حداقل خیالت راحته که جایی رو دل کسی سنگینی نمیکنی.
=)))
شرمنده گندم جان. سعی می کنم بیشتر پستها رو عمومی بنویسم.

کاش همه حواسشون به این گزینه مدیون نشدن و مدیون نکردن بود.
آبی
دوست عزیزم آدینه تون بخیر و شادی
به به چه خواسته و دیدگاه خوبی ایشالا واقعا براتون چنین باشد مطمئنا با این تفکر و در عمل انجام دادن پازل موفقیتها و تلاش هاتون سیر تکاملی و صعودی تر به خود بگیره .
چقدر لذت بخشه همه مون در همین جوانی به نتیجه برسیم به کسی مدیون نشویم این نشانه عقلانیت و عمیق نگریستن شماست چیز کمی نیستا موجب روشن شدن نکاتی میشه که سرانجامش پیمودن و قدم برداشتن های خیلی محکم تر و همراه با فکر هست هدف مدیون نشدن هر آدمی رو از برخی قدم اشتباه برداشتن ها باز میداره به مسیر زندگی یک جهت دیگه ای میده در کنار این چقدر زیباترست که بگوییم نه به کسی مدیون شوم و نه کسی بهم مدیون بشه اینطوری شکل محبت ها و مهربونی هامون هم قشنگتره کامل تره.
خانم شارمین عزیز ما ملت خوبی داریم اما بدیهای خاص هم دارند 90 درصد خوبی میکنند تا طرف مقابل مدیون خود کنند و اسم این اخلاق رو مهربانی و دوست داشتن میذارن درصورتیکه اصل مهربانی و علاقه خوبی کردن بدون چشمداشت و بی توقع ست همین نیت بدون چشمداشت گاهی اینقدر حال آدمو خوب میکنه که حتی ممکنه به طرف مقابل منتقل بشه و نه تنها حس مدیون بودن نداشته باشه بلکه ماندگاری این مهرورزیدن ها بیشتر از احساس مدیون بودن باشه.
من از سوپر من بودن بیزارم صادقانه بگم چندان دنبال حل مشکلات آدمای پیرامونم نیستم اما اگه پیش بیاد به طرف مقابل میگم مدیونم نیستی دلم خواست دوست داشتم برای دل خودم انجام دادم اینطوری خودم خیلی راحت ترم و شیرینی این حس فوق العاده ست غالبا دیدم آدما اصل محبت شون برای دیده شدن و جلب توجه ست این نیت مدیون کردن حاصلش سرخوردگی ست و اسمش مهربانی و بزرگواری نیست ما آدما دوست نداریم مدیون باشیم پس باید بپذیریم نباید دیگران رو هم بابت گره گشایی هاشون مدیون کنیم.
تواضع بی شک مهمه تا حالا هر کی این خصلت داشته جزء دوست داشتنی ترین و محشرترین هاست در پست های قبل سوال کردید در مقابل چه کسی حس مزخرف بودن داشتید دقیقا در مقابل چنین افرادی باید تعظیم کرد و یاد گرفت .
شارمین جانم خیلی سخته وقتی جایگاه اجتماعی خوب و تحصیلات بالا و هر آن چه خوب در این دنیا سهم هر کی بشه خب این مغرور بودن ناگریزانه بوجود میاد اما مدیریت و کنترلش حتما شدنیه به خود مغرور نبودن یعنی اوج خداشناسی و ایمان درونی یک انسان واقعی ست همه مون باید تلاش کنیم به خودمون مغرور نباشیم ماندگاری آدم به تواضع اوست این رو عملا تجربه کردم وقتی  مادرم برای همیشه رفت همه آشنایان و دوستانش هر کی می شناختش در مراسمش خیلی روی تواضع مادرم تاکید داشتن این تواضع بشدت مادرمو صبور و قوی کرده بود هنوز بعد مرگش صبر و ایمان درونی و تواضع بی پایان مادرم در زمان حیاتش برام قابل هضم نیست.
به نظرم آدمها هر چقدر هم در شرایط بیرونی افراد بزرگی باشند باز باید از درون بزرگ باشند این بزرگی درونی تکمیل کننده پازل های بیرونی ست تهی بودن درون همه معادلات بیرونی پاک میکنه   غفلت از یاد خدا یعنی پایان همه زیبایی و آرامش ها و رسیدن به پوچ گرایی ست کسی که با گذر زمان به خدا نزدیکتر میشه حتما برنده میدان در این دنیا فانی و کذایی ست رمز درست زیستن در این دنیا یاد خداست یادش که باشه انسانیت وجدان شرف بزرگی هر اون چه باید برای یک انسان شکل بگیره رخ میده.
یک چیزی شارمین عزیز بگم این چند خط نوشته شده شما شاید به ظاهر آسون بیاد اما خیلی سخته ولی برات آرزو بهترینا دارم و مطمئنم موفق میشی طبق کامنتات جنبه هایی از تواضع و خدادوستی در وجودت هست در هر حالت به نکات خیلی خوبی اشاره کردید. 
سلام آبی جان. هر روزت به خیر و شادی.
ممنون از لطفی که بهم داری. 
میدونی اتفاقهای مختلف، در طی سالهای اخیر، کنار هم قرار گرفت و منو رسوند به اینجا که از ته دلم چنین خواسته ای داشته باشم و فکر می کنم فقط با تحقق این آرزو هست که آدم می تونه با آرامش خیال کارش رو انجام بده و از کار و زندگیش لذت ببره.
به نکته خیلی خوبی اشاره کردی: نه مدیون کسی بشیم و نه کسی رو مدیون خودمون کنیم. به نظرم اگه به کارهامون به عنوان وظایف شغلی یا خانوادگی یا اجتماعی یا... نگاه کنیم که انجام دادن و ندادنش پیامدهای طبیعی و معقولی داره، به ازای اونها در ما توقعات نامعقول به وجود نمیاد. 
خدا مادر مهربونت رو رحمت کنه و به خودت و عزیزانت سلامتی و طول عمر بده. من استاد فوق العاده ای داشتم که سالها می شناختمش و بهش ارادت زیادی داشتم. یکی از ویژگیهای عالیش که منو به شدت جذبش می کرد، تواضعش بود. ولی بعد از مدتی که از نظرات مختلف پیشرفت زیادی کرد این تواضع جاش رو به چیزهای دیگه ای داد و من هم کم کم ارادتم رو از دست دادم و روابطم رو طوری تنظیم کردم که دیگه اصلا نبینمش. ولی وقتی یادم به گذشته ش میاد خیلی حیفم میاد که همچین کسی این همه تغییر کرد. همیشه به خودم میگم یعنی منم اگه جایگاهی پیدا کنم این جوری میشم؟ می دونی آبی چان... من ترجیح میدم زندگی معمولی معمولی معمولی داشته باشم اگر قراره در صورت داشتن زندگی موفق، به خودم مغرور بشم و رفتارهای دیگه ای با اطرافیان داشته باشم.


این قسمت کامنتت رو خیلی دوست داشتم: «به نظرم آدمها هر چقدر هم در شرایط بیرونی افراد بزرگی باشند باز باید از درون بزرگ باشند این بزرگی درونی تکمیل کننده پازل های بیرونی ست تهی بودن درون همه معادلات بیرونی پاک میکنه» دقیقا همین طوره.
هوپ ...
واقعا ها! اسکرین گرفتم! 
عزیزم😍


پست رمزدار جدیدم رو دیدی؟ =)
خودت باش
مگه میشه؟مگه داریم؟
ان شالله میشه
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">