کودکانه هایم تمامی ندارد

There Is No End To My Childhood
يكشنبه, ۲۵ شهریور ۱۳۹۷، ۰۳:۰۷ ب.ظ

ما دست کم یک کوچه با هم ردپا داریم...

راستش را بخواهید خودم بهتر از هر کسی می دانم از اواخر سال گذشته تا حالا چه آدم نخواستنی و نچسبی شده ام! =/ این پست را به احترام همه آدمهایی که یک روز اینجا را می خواندند و شاید دوباره بخوانند و همه دوستهای دوست داشتنی و نازنینم می نویسم تا از همین جا به همه تان اعلام کنم که این رفتنها و آمدنها و در خود خزیدنها و کنج عزلت گزیدنها و سکوتهای گاه و بیگاه، هرگز، هرگز، هرگز به معنی بی احترامی و بی توجهی به شما نیست... بلکه فقط و فقط و فقط تلاطمهای یک روح بی قرار است که دارد سعی می کند خودش را به یک ساحل امن برساند، اما موجها هر لحظه او را در نوسانی دیگر قرار می دهند...

+ پستهای رمزدار، روزانه نوشتهای معمولی و حوصله‌سربری هستند که رمزشان فقط به دوستان نزدیک (در صورتی که بخواهند) داده می شود.
++ شاعر عنوان: محمدسعید مهدوی
موافقین ۳ مخالفین ۰ ۹۷/۰۶/۲۵
شارمین امیریان

نظرات  (۳)

سلام و صد سلام بر شارمین گرامی)
گشایش دوباره وب به خیر و خوشی>
خیلی خیلی خوشحال شدم وقتی دیدم چراغ وبلاگت دوباره روشن شده؛انشااله که هیچوقت خاموش نشه> خانم خانما،دلمون برای اولا،قلمت؛ ثانیا،محتوای مطالبت وثالثا پویایی ات تنگ شده بود به شدت.

<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
شارمین ارجمند،این حالت و این ویژگی برای افرادی با نوع تحصیلات و خلقیلات شما،کاملا طبیعی است و جای گله و دلخوری نداره. به قول حضرت حافظ:
در اندرون من خسته دل ندانم کیــــــــست
که من خموشم و او درفغان و در غوغاست
**************************
باز استارت دوباره وب را صمیمانه تبریک می گویم؛پاینده باشی
پاسخ:
سلام.
سپاسگزارم.
درود بر شارمین عزیز:)
پاسخ:
درود جناب قدح
خب من الان دلم رمز خواسته باید چیکار کنم؟ :-))
پاسخ:
تو جون بخواه دکتر =)