کودکانه هایم تمامی ندارد

There Is No End To My Childhood

از سری یاداشتهای یهویی (12)

  • شنبه ۳۰ دی ۹۶
  • ۱۰:۴۹

(1) دلم می خواهد از آنهایی که هی مطالبی می نویسند یا حرفهایی می زنند که با عبارت «ایران تنها کشوری است که...» یا «فقط یک ایرانی می تواند...» شروع می شود و قطعا ادامه امیدوارکننده ای هم ندارد، بپرسم تا به حال به چند کشور سفر کرده اند و در هر کشور چه قدر مانده اند و چند استان و شهرش را دیده اند و چه قدر با مردمش حشر و نشر کرده اند و اصلا زبانشان در حدی قوی هست که بتوانند ارتباط دوجانبه موثری با مردمی که به زبان دیگری حرف می زنند، برقرار کنند؟! به نظرم بد نیست اگر هر کسی، حتی اگر بی سواد باشد، دو واحد «روش تحقیق» اساسی پاس کند تا بفهمد حتی با علمی ترین پژوهشها هم نمی شود این قدر قطعی قضاوت کرد!


(2) نمی دانم وقتی می گویند بی خیال غصه ها شو و به زندگی لبخند بزن منظورشان چیست! باورم نمی شود از من می خواهند بی خیال غصه هایی شوم که تو تجسم روشن آنهایی! هیچ لبخندی، به زندگیِ بدون تو نمی ارزد. باش... خوب باش... خوب شو.... جان من خوب شو... =(

+ خودت نبوده‌ای اما، دمی نبوده نباشد/ غمت به جای تو در دل... عجب عذاب قشنگی! (محسن محمدی). لطفا در این مورد سوال نپرسید! =)


نتیجه تصویری برای چندی است خـو گرفتـه دلم با ندیدنت عمری نمانده است الهــی ببینمت...


(3) هیچ وقت شده در حالی که دارید کسی را به خاطر انجام کار یا داشتن باوری مسخره می کنید و احمق می نامید، یک لحظه احتمال بدهید که شاید کسی که اشتباه و حماقت می کند خودتان باشید؟!


(4) لیپمن یک فیلسوف امریکایی است که برنامه ی جالبی برای آموزش تفکر به بچه ها طراحی کرده است. در این برنامه، تفکر سه بعد دارد: انتقادی، خلاق و مراقبتی. بعد مراقبتی از همه جالب تر است! تفکر مراقبتی یعنی این که من در عین این که ممکن است با حرفها و باورهای تو مخالف باشم، اما به تو و باورهایت  توجه می کنم و اهمیت می دهم و از احساسات و شخصیت تو مراقبت می کنم و به تفاوتهایمان احترام می گذارم.  یعنی فرایند گفت و گو و بحث در مورد تفاوتها  و تلاش برای حل اشتراکی مسائل، برایم مهم است و نسبت به این فرایند توجه خاصی دارم و از آن مراقبت می کنم. لیپمن می گوید تفکر بدون بعد مراقبتی چیزی کم دارد، ناقص است، تفکر درست و حسابی نیست. می آیید با هم قرار بگذاریم وقتی داریم منتقدانه فکر می کنیم و حرف می زنیم، همه تلاشمان را بکنیم که مراقب مخاطبمان و فرایند گفتگویمان هم باشیم؟!


+ پست قبلی چیز زیاد مهمی نیست!در مورد تلاشهایم در راستای تحقق امکان دفاع (همراه با غرغرانه هایم) است و احتمالا برای شما حوصله سربر باشد. اما نمی دانم چرا دلم می خواهد این لحظات را برای خودم ثبت کنم و بنابراین تا روز دفاعم، حتی اگر صد سال دیگر باشد، هی از این جور پستهای نیمه خصوصی می گذارم. بهتر از این است که هی به جانتان غر بزنم!

  • نمایش : ۳۰۶
  • ریحان
    حقیقتش این مطلب رو تو یه وبلاگ دیگه که یه نویسنده هستند دیدم والان در تردیدم که واقعا کدام یک نویسنده ی واقعی هستند.😦
    نوشته های وبلاگ من رو نگاه کنید متوجه میشید که وقتی مطلبی میارم که مال خودم نیست، حتما منبعش رو می نویسم.
    اگه ممکنه آدرس اون وبلاگ رو بهم بدید.
    ریحان
    کاش نام نویسنده ی مورد یک رو هم عنوان میکردین!
    شارمین امیریان! =)
    نازلی
    2. بنظرم این یک نوع دلداری و حرف مزخرفه . یعنی چی بیخیال غصه ها شو . اگر میشد بیخیالش شد که اصلا اسمش غصه نبود و آزار نمیداد
    3. چندبار این اتفاق برام افتاده و باید بگم خیلی نگذشته که در موقعیت اون آدم قرار گرفتم بخاطر همین خیلی سعی میکنم کسی قضاوت نکنم

    رمز پستهات ندارم . پس چیز یهم نمیتونم در موردش بگم
    2. والا!
    3. خوشم میاد که تو این رو در مورد خودت قبول داری. بعضیامون وقتی خودمون تو همون موقعیت قرار می گیریم بهونه تراشی می کنیم تا بگیم ما حق داریم تو این موقعیت اینجوری باشیم ولی بقیه حق نداشتن!

    برات می فرستم عزیزم
    طلوع ماه
    راستی اگه وقت کردی رمز پست های قبلی رو برامون بفرست:-)
    متشکر:-)
    حتما عزیزم
    طلوع ماه
    سلام.
    مورد اول چیزی که من به ذهنم میاد و البته شاید درست هم نباشه؛ اگه خبرها رو دنبال کنید اتفاقات و حوادث طبیعی و غیر طبیعی تو همه دنیا اتفاق میافته.ولی تو ایران همه ناامیدن و تو فاز منفی.تا یه اتفاقی میافته میگن اینجا ایرانه دیگه، اینجا جای موندن نیست و ...از همه چیز می نالیم و دست رو دست گذاشتیم فقط و کاری نمیکنیم برای خودمون...
    سلام عزیزم.
    راستش من قبول دارم شرایط ما ایرونیها با اون چیزی که باید باشه فاصله داره. ولی این جور حکمهای کلی که همه بدیها مال ماست و خوشیها مال اونا خیلی سطحی و بدبینانه س. 
    من با نظرت موافقم. از ما است که بر ما است.
    سروش
    سلام و وقت بخیر بر شما»
    -خوب و سرحال هستید؟
    چه خبر از پایان نامه؟ کجا رسوندید؟
    _آیا اصفهان هم برف می بارد؟؟

    سلام. وقت شما هم به خیر.
    شکر خدا خوبم. شما چطورید؟
    هنوز خبری نشده متاسفانه. پیگیرم.
    نه. اصفهان اهل این قرتی بازیا نیست! =)
    پسر خوب
    سلام😋
    سلام.
    نازلی
    مرسی عزیزم
    همین حد خوبه
    قربونت
    Rick Sanchez
    سلام
    اونور آبیا یه ضرب المثل دارن که میگه The grass is always greener on the other side که میشه همون بند 1 شما! این خاصیت آدمه دیگه :))
    مورد 3 هم که عالی هست!
    من همون موقعی که گفتید مقاله تون راجع به این موضوع هست رفتم در مورد این سه نوع تفکر یه ذره خوندم. کلا از بحث تربیت خیلی خوشم میاد چون وقتی بهش فکر میکنم به نظرم یجورایی مث راه رفتن لب تیغ هست. از این منظر که حرف ها و رفتار های پدر و مادر هر چند کوچک و جزئی میتونه چه اثراتی رو شخصیت فرزند داشته باشه! اصن تنم میلرزه :)). اگه میشد این نوع تفکر و فرهنگ مباحثه رو تو یک نسل نهادینه کرد چه اتفاقای خوبی که نمی افتاد!
    راستی اگه مشکلی نیست رمزهای دو تا پستتون رو لطف می کنید؟ ممنون
    سلام.
    معادل همون «مرغ همسایه غازه»ی ما. =)

    باریک ا... چه اهل مطالعه =) دقیقا همین طوره. بچه ها از کوچیکترین و غیرمحسوسترین رفتارهای والدین و اطرافیان تاثیر میگیرن و این تربیت رو خیلی خیلی خیلی سخت می کنه. بیخود نیست که کانت تربیت و سیاست رو سخت ترین کار دنیا می دونه. یعنی سختی تربیت یه بچه در حد سختی اداره یه کشوره...

    پست دوم هنوز ناقصه. اولی رو براتون می فرستم.
    خودت باش
    ۱.ایرانیا تو این مورد تخصص دارند!
    اسم روش تحقیق که میاد مو به تنم سیخ میشه…
    ۲.با این که دلم میخواد بپرسم اما تقوای الهی پیشه میکنم و نمی پرسم.
    ۳.!!
    ۴.تو تفکر انتقادی اکثرمون استادیم اما تو تفکر مراقبتی…

    1. فقط یه ایرانیه که می تونه از جمله «فقط یه ایرانیه که...» علیه خودش استفاده کنه!!! =)))))))))
    روش تحقیق که خیلی خوبه. 

    2. اجرت با امام حسین (ع)!!!!!!!!!! =)

    3. =)

    4. اوهوم =(
    سروش
    سلام و صبح بخیر بر شما:
    - خوب و سرحال هستید؟
    4- منظور بنده صرف نقادی نیست! بل که صحبت از فرهنگ نقد و نقد پذیری کردم که فقط ذیل عقلانیت قابل رشد و پرورش است.
    سلام.
    سپاسگزارم.
    لیپمن هم به دنبال پرورش عقلانیته.
    هوپ ...
    اقا
    من هنوز منتظرم رمز نیمه خصوصا رو به من بدی! خودت گفتی رمز نیمه خصوصی ها رو خودم میام میدم بهتون :(
    نمی دونم چرا جدیدا حس می کنم نیمه خصوصیا خیلی بیمزه س و زشته بیام رمز بدم! =/

    برات می فرستم دکتر.
    سروش
    سلام وصبح بخیر بر شما:
    1- این اظهار نظرها را خیلی جدی نگیر،به ویژه در ایران؛چون از ویژگی های عمومی ایرانیان اظهار نظرهای کلی راجع به موضوعات مختلف است.افزون بر آن،متاسفانه یک حس خود برتر بینی هم در نزد ما ایرانیان است.با پیشنهادت در خصوص گذراندن«روش تحقیق» برای عموم موافقم.می شود این بحث را به زبان ساده و موثر برای مردم عادی گفت.یکی از روش های تحقیق موثر و کاربردی، روش شناسی مردمی است؛یعنی قرارگرفتن در موقعیت های طبیعی و درک مستقیم پدیده های آن موقعیت.یادم میاید،در یکی از کامنت هایم برای پست «خشونت علیه زنان» نازلی خانم،به کامنت گذاران خانم توصیه کردم که بخشی از درآمدشان را حتمن برای رفتن به سفرهای خارجی،هزینه کنند تا داوری هایشان منصفانه گردد!!
    2-....................................................>
    3-چنین رفتاری با روحیه وصفات افراد دانشگر و پژوهشگرو علم گرا همخوانی ندارد.یکی از رسالت مهم دانشگاهیان فرهیخته ومیهن دوست این است که علم را در لایه های مختلف جامعه عمومی کنند. به واقع عمومی سازی علم یکی از ماموریت های اصلی افراد عالم است.
    4- خدا پدر و مادر این فیلسوف را بیامرزد.اما نکته قابل تامل این که « بهداشت زبان» تابعی از «بهداشت عقل» است.یعنی برای رعایت و مراقبت شخصیت طرف مقابل،لازم است عقل افراد جامعه رشد کند و پرورش یابد.در واقع،بعد انتقادی فکر، اساس بعد مراقبتی را تشکیل می دهد. هر چقدر بعد انتقادی تفکر تقویت شود و فرهنگ نقد ونقد پذیری در جامعه شیوع پیدا کند،بعد مراقبتی تفکر نیز وزن مناسبی پیدا خواهد کرد.وبرعکس،بعد مراقبتی تفکر نیز بر گسترش و عمومی شدن بعد انتقادی تفکر تاثیر مثبت دارد.
    سلام. روز به خیر.
    1. متاسفانه عادتهای بدی داره فراگیر میشه. با شما موافقم.
    3. همین طوره. البته به شرط این که خود دانشگاهیان و اهل علم، روحیه و نگرش علمی درستی داشته باشند. متاسفانه گاهی علم و پزوهش فقط باعث میشه فرد خودش رو از جامعه جدا و برتر ببینه.
    4. به نظر من صرف تقویت بعد انتقادی تفکر، به تقویت بعد مراقبتی منجر نمیشه. خیلیها به شدت منتقد هستند و اتفاقا انتقادهای مناسب و به جایی دارند. ولی چون بعد مراقبتی در اونها وجود نداره، انتقادها رو به بدترین و توهین آمیز ترین شکل ممکن مطرح می کنند. وقتی از بهداشت عقل صحبت می کنیم (که همون طور که می فرمایید، بهداشت زبان تابعی از اونه) داریم از چیزی فراتر از تفکر انتقادی یا بعد انتقادی تفکر صحبت می کنیم. همون طور که می دونید عقلانیت فراتر از تفکر هست.
    کیت
    ۱-نه دیگه قبول نیس گفته بودی همین که زبانشون در حدی باشه که بتونن با بقیه ارتباط برقرار کنن قبوله منم این شرایطو دارم.
    + ریا نشه المان بودم رفته بودم زیارت امامزاده سید ریچارد.خخخ
    ۲-:((((
    ۳-باشه یکیشو امتحان میکنیم
    +فسقلیام بزرگه شیطون و خوب کوچیکه مظلوم و خوب...خیلی دلم برای کوچیکه میسوزه...گفتند باید فلفلی را از شیر بگیرم ولی دلم نمیاد،دزدکی شیرش میدم خخخ،از اون طرف فلفلی چپ و راست شیرجه میزنه توی شکمم و میخنده انگار میدونه تووش چیه
    1. عه! یه بار دیگه شماره یک رو بخون ببین چند تا شرط گفتم! =)
    + خخخ... زیارت قبول.
    3. برات فرستادم عزیزم.
    +آخی... ان شالله هر سه تاتون سالم و خوب باشید. 
    کیت
    ۱-من دو روز توی یه کشور اروپایی بودم، زبانم هم در حد متوسط رو به بالاست اجازه هست غر بزنم و بگم ایران تنها جایی است که ...؟
    ۲-چه فایده که به ما نمیگی کیه
    ۳-من چطور رمز پست قبل را بگیرممم:((((
    به به ستاره سهیل! خوبی؟
    امروز داشتم با خودم فکر می کردم چه قدر دلم برای تو تنگ شده و چه قدر دلم نوشته هات رو می خواد! تصمیم نداری برگردی؟

    1. کفایت حجم نمونه ی مورد بررسیت و روش نمونه گیریت زیر سواله! =)))) باکلاس کدوم کشور بودی؟! =)
    2. =)
    3. اگه پشت دستت رو داغ نکردی که دیگه به کسی آیدی بدی دوباره آیدیت رو برام بذار تا بفرستم. اگه پشت دستت رو داغ کردی، ایمیل بده! یه راه دیگه هم این که قفل در وبت رو باز کنی بذاری بیام تو! خخخ... البته نوشته جالبی نیست. شاید حوصله خوندنش رو هم نداشته باشی.

    + فسقلیهات چطورن؟
    کاکتوس ..
    درمورد مورد یک. خیلیییی از کتابایی که توی کشورای دیگه کلی طرفدار دارن و گفته میشه پرفروش نیویورک تایمز هستن، یه سری عاشقانه های زرد و عامه پسندن. یعنی فهمیدم این کتاب بیخودیا مختص ایرانیا نیست. خیلیا ازین کتابا میخونن 
    همه جای دنیا هم ادم تحصیل کرده و فرهیخته داره و هم ادم بی فرهنگ. واقعا نمیشه حکم کلی داد..

    کلی موفق باشی تو پروسه ی پابان نامه :-)
    دقیقا همین طوره. ولی برای بعضیا همیشه مرغ همسایه غازه مرغ خودشون از این جوجه رنگیا که دم مرگند و همه ش زیر آفتاب چرت می زنن!


    کلی تشکر کاکتوس جان! =)