کودکانه هایم تمامی ندارد

There Is No End To My Childhood

۴۰ کاری که وقتی کسی می گوید از شما رنجیده نباید انجام دهید:

  • يكشنبه ۴ تیر ۹۶
  • ۰۲:۳۰

1. سکوت کردن
2. تلاش برای تبرئه خود (من بی تقصیرم)
3. مقصر جلوه دادن خود او (اگر این قدر به من گیر نمی دادی من هم آن حرف را نمی زدم!)
4. بی اهمیت جلوه دادن موضوع (حالا انگار چی گفتم!)
5. تاکید بر اهمیت شرایط نامساعد در بروز رفتار آزاردهنده (خب اون موقع عصبانی بودم یه چیزی گفتم)
6. توجیه کردن (چاره دیگری نداشتم. باید می گفتم. به خاطر خودت بود)
7. گوش ندادن فعال (مثلا بازی با گوشی یا برقرار نکردن تماس چشمی)
8. حرف را عوض کردن (راستی فلان قضیه به کجا رسید؟)
9. شوخی دانستن حرف یا عملی که باعث رنجش شده (شوخی کردم، تو چرا جدی گرفتی؟)
10. جدی نبودن (با شوخی جواب دادن)
11. عصبانی شدن (داد و فریاد کردن)
12. برشمردن دفعاتی که او هم شما را ناراحت کرده ولی شما اعتراض نکرده اید
13 بی جنبه دانستن او
14. مسخره کردن
15. انکار اصل ماجرا (من اصلا یادم نمی آید چنین کاری کرده باشم)
16. معذرت خواهی پرخاشگرانه (خیلی خب ببخشید. خوب شد؟)
17. درخواست فراموشی فوری (خب دیگه گذشته ها گذشته. بی خیال)
18. استفاده از عبارت چندش آور «من همینم که هستم»!
19. انکار احساسات او (دلیلی نداشت ناراحت بشی/ ناراحتیت بچگانه است)
20. وعده جبران دادن در آینده
21. استفاده از آنچه مورد اعتراض قرار گرفته برای آزار دادن فرد در مواقع مقتضی در آینده!
22. راهکار دادن (از این به بعد هر وقت از چیزی رنجیدی فلان کار را بکن)
23. برشمردن خوبی های خود (آخه من که خودم رو به خاطر تو به آب و آتش می زنم)
24. ناسپاس دانستن طرف مقابل (این همه خوبی بهت کردم، گیر دادی به این یه حرف)
25. تعمیم دادن (تو هم که همه چیز بهت برمی خوره)
26. زود رنج دانستن او 
27. مقایسه (چه طور وقتی فلانی این حرف را زد ناراحت نشدی؟)
28. محبت ناگهانی افراطی و مصنوعی
29. برخورد انفعالی (تو بگو من چی کار کنم تا همون کار رو بکنم)
30. (وانمود به) درک نکردن (خب حالا که چی؟)
31. ارجاع مداوم به آن در آینده (حالا اگه هم حرفی بزنم که دوباره بهت برمی خوره/ بعدا نگی چرا اینو گفتیا)
32. قطع کردن سریع حرفهای او (اجازه ندادن به بروز کامل احساسات یا غر غر کامل!)
33. به تعویق انداختن (بذار یه وقت دیگه در موردش حرف بزنیم)
34. توصیف حالت او، مخصوصا با اغراق (چه عصبانی!)
35. انتقاد تند به حالت اعتراض او (به چه حقی صدات رو بالا میاری؟)
36. تهدید (می خوای فلان کار رو برات نکنم تا حالت جا بیاد؟)
37. توهم دوست داشته نشدن (این فکر که لابد دوستم ندارد که این حرفها را می زند)
38. توضیح دادن زیاد و بی ربط (آسمان ریسمان بافتن)
39. ایجاد احساس گناه در فرد مقابل (همیشه با این جور حرفها آزارم می دهی/ حرفهایت مرا به هم ریخت و دیگر نمی توانم روی کارم تمرکز کنم)
40. خود زنی (من آدم مزخرفی هستم و هیچ وقت نمی تواتم آن طوری باشم که تو می خواهی)

در عوض همه این کارها، بگذارید حرفهایش را بزند و بعد فقط بگویید معذرت می خواهم! (در صورت امکان همراه با در آغوش کشیدن و بوسیدن). باور کنید نه چیزی از شما کم می شود نه او پررو می شود ! بعدا و در یک فرصت مناسب تر می توانید در این مورد به طور منطقی تر صحبت کنید ولی آن لحظه وقت خویی برای اثبات هیچ چیز نیست! 

+ اگر چیزی را از قلم انداخته ام شما بگویید!
++ می شود آن دو نفری که مرا به طور خاموش دنبال می کنند، از گزینه دنبال کردن خصوصی استفاده کنند؟ به خدا کاریتان ندارم! =)
+++ کاش می دانستم برای عبور بهار از این روزهای سخت چه می توانم بکنم. هیچ چیز بدتر از این نیست که هیچ کاری از دستت برنیاید! در مورد "او" بدتر! از مسائلی که هیچ راه حلی ندارند متنفرم! 

++++ همه اینها را عصر یک بار نوشتم، آن هم با تبلت و بعد ناگهان به طرز بی رحمانه ای پاک شدند! مجبور شدم دوباره بنویسم البته با کامی!

  • نمایش : ۱۷۷
  • مریم
    حقیقتا به جز توهم دوست داشته نشدن هیچ کدومو انجام نمیدم ولی طرف مقابلم بعضیا رو انجام میده مخصوصا میگه همینی که هستم یا میگه بذار یه وقت دیگه زود عصبانی میشه بعد من خودخوری میکنم و تا وقتی درباره اش حرف نزنیم به این خودخوری ادامه میدم :(

    وای از این جمله همینم که هستم متنفرم!
    خیلی از خانومها همین طورن. چون ما با حرف زدن انرژی منفی هامون رو تخلیه می کنیم.

    + خوش اومدی.
    انگور ...
    باید ازش اسکرین بگیرم. هی بخونم که ااگه کسی ازم ناراحت شد یادم بمونه . اگه کسی ناراحتم کرد اگه اینکارا رو کرد بهش بگم داری از سر بازم میکنی و حقی بهش ندم
    =)
    roga 95
    من اکثرا سکوت میکنم تا طرف خودشو خالی کنه.
    roga 95
    من اکثرا سکوت میکنم تا طرف خودشو خالی کنه.
    سکوت با هدف خالی شدن طرف مقابل که خیلی خوبه. وقتی سکوت آزاردهنده س که از سر بی محلی یا بی تفاوتی یا بلاتکلیفی یا.... باشه.

    تو چون دختر صبوری هستی می تونی
    سعید
    خیلی عالی بود خانم دکتر
    حتی یه گزینه هم نتونستم بهش اضافه کنم
    ولی یه گونه های دیگه ای هم هستن که اینقد ناراحتت میکنن و معذرت میخوان که کلا پشیمونت میکنن از ابراز ناراحتی. مثلا یه بار که مجددا ناراحتت کردن میای دست میزاری روی شونش با خنده  میگی دمت گرم که رفتی پشت سرم اون دروغا رو گفتی خیلی آقایی کلی احساس غرور بهم دست داد. والا، یه فکری به حال گزینه چهل و یکم هم بکنین خانم دکتر ، با این نوناشون
    سلام. خوبید؟
    مرسی. لطف دارید.
    این گزینه چهل و یکم رو کلا باید تیربارون کرد به گمونم!

    + بابت شعر زیباتون ممنونم. همیشه شعراتون رو دوست داشتم. وبلاگ رو مجدد فعال نمی کنید؟
    خودت باش
    آموزنده بود ولی خداییش بعضیا حقه شونه کل این 40مورد رو در موردشون اجرا کنیم!!


    =)
    دو سه تا مثال بزن!
    دخترخوب
    عالی بوددد...ولی اکثر افراد بجای اون یه راهکار ساده ترجیح میدن اون 40تا اشتباه رو امتحان کنند،چون راحتتره و به خیال خودشون طرف مقابل پررو نمیشه
    خود منم همینجور
    مرسی گلم.
    اوهوم! اکثرمون همین طوریم. البته فکر می کنم مردها بیشتر این طورین. فکر کنم علت اصلیش اینه که از مقصر تلقی شدن و اشتباه کردن به شدت متنفرن!

    یه بار حدود دو ساعت با رییسم در مورد یه مشکلی که تو روند کار موسسه بود و به شدت باعث آزار من شده بود حرف میزدم با این هدف که با همفکری یه راه حلی پیدا کنیم ولی آقای رییس تموم مدت سعی کرد به من بفهمونه که تقصیر اون نیست! صد بار بهش گفتم اصلا مهم نیست تقصیر کیه! مهم اینه که الان باید چیکار کنیم! ولی دریغ از یه ذره توجه! نتیجه گفتگو صد برابر شدن دلخوری من بود!
    رضا

    در کامنت اولم اشاره کردم که این راهکارها برای لحظات اولیه دلخوریه اما روش من برای بعد از اون.

    من معمولا دلخوری‌مو بروز نمی‌دیدم مثلا دوستی چیزی می‌گه که برام ناخوشاینده، امکان داره اون جمله بعد از مدتی فراموش بشه یا نشه.  دلیل نگفتن به این برمی‌گرده که دوستی با اون شخص دیگه جایگاه سابق رو نداره یا می‌دونی گفتنش فایده‌ای نداره. در غیر این صورت در یه فرصت مناسب می‌گم فعلا جمله یا رفتار منو  آزرده.


    از اون طرف چون در گفتار و رفتارم مراقبم کم پیش می‌یاد کسی رو برنجونم البته گاهی ناخواسته این اتفاق می‌افته. اگه متوجه بشم همون موقع عذرخواهی می‌کنم و چند جمله می‌گم که بدونه ناخواسته بوده و از این اتقاق متاسفم. بعدا هم در زمان دیگری سعی می‌کنم باهام حرف بزنیم.

    معتقدم دلخوری‌ها اگه ببان نشن (هر چقدرم کوچیک) جمع می‌شن تا روزی به یه نقطه غیرقابل‌جبران برسن.

    درسته. دلخوریهای بیان نشده کم کم قدرت تخریب بالایی پیدا می کنند. ولی گاهی طرز برخورد طرف مقابل و این که به قول شما می دونیم گفتنش فایده ای نداره باعث میشه سکوت کنیم. به هر حال برای ماندگاری و خوشایند بودن یه رابطه هر دو طرف باید تلاش کنند و اگه یه طرف این کار و نکنه تلاش اون یکی بی فایده س. مثلا اگه یه طرف برای خوب موندن رابطه از دلخوریها بگه ولی طرف مقابل برخورد درستی نکنه این رابطه خراب میشه.

    الان دارم به این فکر می کنم که چه قدر طرز بیان دلخوری هم مهمه! باید چهل مورد هم برای اون بنویسم!
    رضا

    واکنش من وقتی دلخوری در خانواده باشه سکوته، که می‌دونن علتش دلخوریه و همینطور از دلیل دلخوری باخبرن.


    اما با ظور کلی به گفتگو خیلی معتقدم. یه وقتایی بلافاصله از دلخوری و رنجش آگاه نمی‌شیم(هم خودمون دلیلی برای دلخوری ندیدم و هم طرف مقابل چیزی بروز نداده). می‌شه نشست منطقی و دوستانه در موردش حرف زد، وقتی بقای دوستی و رابطه اهمیت داره، وقتی اون شخص برامون مهمه. به‌شخصه خیلی از این روش نتیجه گرفتم.

    منم زیاد توضیح میدم  البته از دید خودم بی‌ربط نیست! می‌خوام به جنبه‌های مختلف اون دلخوری و کدورت بپردازم و اینکه نقطه مبهمی باقی نمونه.

    عذرخواهی از اشتباه رو نشونه شهامت می‌دونم. در آغوش کشیدن و بوسیدن هم که خوب همیشه امکان‌پذیر نیست!

    *البته راهکارهای شما بیشتر دلخوری در لحظه رو مدنظر داشت.


    ++دنبال کنندگان خاموش خیر و صلاح شما در روشن شدن است! باشد که از ثواب دنیوی و اخروی بهره‌مند شوید!

    ++++نوشتن دوبارۀ این مطلب نشانۀ تعهمد مدیر وبلاگ به خوانندگان وبلاگ و وجدان بیدار اوست!

    منظور من اون لحظه ای هست که یه نفر میگه از فلان کارت یا حرفت رنجیدم.

     گفتگو وقتی جواب میده که هر دو طرف یه سری اصول رو رعایت کنند و هدف رفع دلخوری باشه نه پیدا کردن مقصر و محکوم کردن همدیگه و.... 
    گاهی آدم اون قدر ناراحته که نمی تونه وارد گفتگوی اصولی بشه و نیاز به فرصت داره. وگرنه کار خراب تر میشه. ولی همین معذرت می خوام ساده آب روی آتیشه. البته به شرطی که حالت از سر خود باز کردن نباشه. اول باید آتیش خاموش بشه تا بعد بشه مذاکره کرد. زیاد توضیح دادن خیلی خوبه ولی به وقتش! اون موقعی که طرف پر از هیجانات منفیه توضیح دادن می تونه آتیش زدن به انبار باروت باشه و کلی سو تفاهم به وجود بیاره. البته بستگی به آدمش و نوع روابطشون هم داره.

    حتی گاهی عذرخواهی بابت اشتباه نیست؛ ممکنه کسی با یه سو تفاهم ناراحت شده باشه. عذرخواهی بابت ناراحت کردن (حتی اگه عمدی نبوده) نشونه اینه که طرف مقابل برات اهمیت داره. در ضمن آرومش میکنه و فرصت گفتگو به وجود میاره و حتی ممکنه تهش اون عذرخواهی کنه!

    البته شاید هم توقع زیادی باشه!

    ++ یه نفرشون کلا دنبال کردن رو قطع کرد! نمی دونستم این قدر جذبه دارم! &)
    ++++ مرسی ولی هندیش نکنید!!!! =)))))
    🍁 غزاله زند
    خیلی مفید بود ☺
    سپاس 😊
    گوارای وجودت عزیزم
    هوپ ...
    قابله تامله! اکثرا از یکی از موارد 1-40 استفاده میکنم :-/
    چه اعتراف صادقانه ی معصومانه ای! =)
    بعضی وقتها ناخودآگاه این کارها رو می کنیم. ولی خداییش خیلی آزار دهنده س!